ความสำคัญและที่มาของประเพณีเข้าพรรษา วันเข้าพรรษา ตรงกับวันแรม 1 ค่ำ เดือน 8 ของทุกปี (ถือเป็นวันสำคัญทางพระพุทธศาสนาที่ต่อเนื่องจากวันอาสาฬหบูชา) เป็นช่วงเวลาที่พระภิกษุสงฆ์จะอธิษฐานจำพรรษาอยู่ ณ วัดใดวัดหนึ่งตลอดระยะเวลา 3 เดือนในช่วงฤดูฝน โดยไม่ไปค้างแรมที่อื่น ตามพุทธบัญญัติเพื่อป้องกันการเดินไปเหยียบย่ำข้าวกล้าในนาของชาวบ้านและการได้รับความลำบากในการเดินทาง กิจกรรมและประเพณีที่สำคัญของพุทธศาสนิกชน ในช่วงประเพณีเข้าพรรษา พุทธศาสนิกชนชาวไทยนิยมปฏิบัติกิจกรรมเพื่อสืบสานวัฒนธรรมและสร้างบุญกุศลที่สำคัญ ได้แก่: การถวายเทียนพรรษา: เนื่องในสมัยโบราณพระสงฆ์ต้องใช้แสงสว่างจากเทียนในการศึกษาพระธรรมและทำวัตรเช้า-เย็นในฤดูฝน จึงมีการหล่อและถวายเทียนพรรษาพร้อมหลอดไฟหรืออุปกรณ์ให้แสงสว่างแก่ การถวายผ้าอาบน้ำฝน (ผ้าวัสสิกสาฎก): การถวายผ้าสบงหรือผ้าจีวรสำหรับใช้ผลัดเปลี่ยนในช่วงฤดูฝน การทำบุญตักบาตรและฟังธรรม: การไปวัดเพื่อทำบุญ ฟังพระธรรมเทศนา และรักษาศีล 5 หรือศีล 8 การงดเว้นอบายมุข: รัฐบาลและชุมชนหลายแห่งมักรณรงค์ให้ช่วงเข้าพรรษาเป็น "วันงดดื่มสุราแห่งชาติ" เพื่อส่งเสริมการละเว้นสิ่งมึนเมาและอบายมุขตลอด 3 เดือน บทบาทของห้องสมุดและแหล่งเรียนรู้ในชุมชน ในฐานะที่ห้องสมุดประชาชนและศูนย์การเรียนรู้ต่าง ๆ มีบทบาทในการส่งเสริมภูมิปัญญาและวัฒนธรรมท้องถิ่น ช่วงเข้าพรรษานี้มักมีการจัดกิจกรรมเชิงสร้างสรรค์ เช่น: จัดนิทรรศการให้ความรู้: เผยแพร่ความสำคัญของวันเข้าพรรษาและวันอาสาฬหบูชาผ่านสื่ออินโฟกราฟิกหรือกิจกรรมห้องสมุดเคลื่อนที่ กิจกรรมส่งเสริมภูมิปัญญา: การเรียนรู้เรื่องประเพณีท้องถิ่น การทำบุญตามวิถีไทย และการสืบสานวัฒนธรรมอันดีงามให้แก่เด็ก เยาวชน และประชาชนในพื้นที่