ส่งเสริมการอ่านห้องสมุดประชาชนอำเภอหนองบุญมาก เรื่อง ความเป็นมาของศูนย์ศิลปาชีพ ศูนย์ศิลปาชีพ เกิดขึ้นจากพระราชดำริของ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ที่ทรงห่วงใยความเป็นอยู่ของราษฎร โดยเฉพาะครอบครัวเกษตรกรในชนบทที่มีรายได้ไม่แน่นอน จึงทรงส่งเสริมให้ประชาชนมี อาชีพเสริมจากงานหัตถกรรมพื้นบ้าน เพื่อเพิ่มรายได้และยกระดับคุณภาพชีวิต ในระยะแรก พระองค์ทรงส่งเสริมให้ราษฎรนำ ภูมิปัญญาและฝีมือช่างพื้นบ้าน เช่น การทอผ้าไหม การทอผ้าฝ้าย การจักสาน การปักผ้า และงานช่างต่าง ๆ มาพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพ โดยมีการจัดครูและผู้เชี่ยวชาญออกไปฝึกสอน เมื่อราษฎรมีความชำนาญแล้ว พระองค์ทรงรับซื้อผลงานด้วยพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ เป็นการสร้างกำลังใจและรายได้ให้แก่ชาวบ้าน ต่อมาเมื่อการส่งเสริมอาชีพหัตถกรรมขยายตัวมากขึ้น จึงได้มีการก่อตั้ง “มูลนิธิส่งเสริมศิลปาชีพในพระบรมราชินูปถัมภ์” เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 เพื่อดำเนินงานส่งเสริมศิลปาชีพอย่างเป็นระบบ และต่อมาเป็นมูลนิธิส่งเสริมศิลปาชีพในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ จากนั้นจึงมีการจัดตั้ง โรงฝึกอบรมและศูนย์ศิลปาชีพในพื้นที่ต่าง ๆ เพื่อเป็นแหล่งฝึกอบรม ถ่ายทอดความรู้ และพัฒนาทักษะด้านศิลปหัตถกรรมแก่ประชาชน โดยศูนย์ศิลปาชีพไม่ได้มุ่งเพียงการสร้างรายได้เท่านั้น แต่ยังมีบทบาทสำคัญในการ อนุรักษ์ภูมิปัญญา ศิลปวัฒนธรรม และงานช่างฝีมือไทย ให้คงอยู่สืบต่อไป ความสำคัญของศูนย์ศิลปาชีพ • ส่งเสริมอาชีพและสร้างรายได้เสริมให้แก่ประชาชน • ฝึกอบรมและพัฒนาทักษะด้านงานหัตถกรรม • อนุรักษ์ภูมิปัญญาและศิลปหัตถกรรมไทย • สร้างผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพและเพิ่มมูลค่าให้กับงานฝีมือท้องถิ่น • สร้างงานให้ประชาชนสามารถประกอบอาชีพอยู่ในถิ่นฐานของตน • สืบสานมรดกทางวัฒนธรรมของไทยให้คงอยู่ต่อไป สรุป: ศูนย์ศิลปาชีพเป็นผลจากพระราชปณิธานในการช่วยเหลือราษฎรให้มีอาชีพ มีรายได้ และมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น ควบคู่กับการอนุรักษ์ศิลปหัตถกรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่นของไทยให้เป็นมรดกแก่คนรุ่นหลัง