การตรวจพบมะเร็งเต้านมตั้งแต่ระยะเริ่มต้น ถือเป็นกุญแจสำคัญที่สุดที่ช่วยให้โอกาสในการรักษาหายขาดมีสูงมาก และมักมีทางเลือกในการรักษาที่หลากหลาย รวมถึงมีโอกาสที่จะไม่ต้องตัดเต้านมทิ้งทั้งหมดด้วย สัญญาณเตือนและความสำคัญของการรู้ให้เร็วมีรายละเอียดดังนี้ สัญญาณเตือนภัยที่ต้องสังเกต คลำพบก้อนเนื้อ: ก้อนที่เต้านมหรือบริเวณรักแร้ ส่วนใหญ่จะไม่เจ็บ แข็ง ขอบเขตไม่ชัดเจน และเคลื่อน ไหวได้น้อย ความผิดปกติของผิวหนังหรือหัวนม: ผิวหนังเต้านมบุ๋มลงไปคล้ายเปลือกส้ม หัวนมบุ๋มคุด หรือมีน้ำเหลือง เลือด ของเหลวไหลออกมาจากหัวนมผิดปกติ ขนาดหรือรูปร่างเปลี่ยนไป: เต้านมข้างหนึ่งโตขึ้นหรือเปลี่ยนรูปไปอย่างเห็นได้ชัดเจน แนวทางการตรวจคัดกรองเพื่อความมั่นใจ การตรวจเต้านมด้วยตนเอง (BSE): ควรทำเป็นประจำทุกเดือน (แนะนำช่วงหลังประจำหมดประมาณ 3-7 วัน) เพื่อสังเกตความเปลี่ยนแปลงของเนื้อเยื่อเต้านม การตรวจโดยแพทย์หรือบุคลากรทางการแพทย์: ควรรับการตรวจทางคลินิกเป็นประจำตามช่วงอายุ การตรวจแมมโมแกรม (Mammogram) และอัลตราซาวด์ (Ultrasound): เป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพสูงในการตรวจหาความผิดปกติหรือจุดหินปูนขนาดเล็กมากๆ ที่ยังไม่สามารถคลำพบได้ด้วยมือ โดยเฉพาะผู้หญิงที่มีอายุ 35-40 ปีขึ้นไป หรือมีประวัติคนในครอบครัวเคยเป็นมะเร็งเต้านม ยิ่งตรวจพบเร็วในระยะแรก (เช่น ระยะที่ 1 หรือ 2) การรักษาจะทำได้ง่าย ใช้เวลาน้อยกว่า และมีอัตราการรอดชีวิตสูงมาก