โรคซึมเศร้าไม่ได้แปลว่าต้องนั่งเศร้าหรือร้องไห้ฟูมฟายตลอดเวลาอย่างที่หลายคนเข้าใจ หลายคนยังคงยิ้ม หัวเราะ ไปทำงาน และใช้ชีวิตร่วมกับผู้อื่นได้ตามปกติ จนบางครั้งคนรอบข้างหรือแม้แต่ตัวผู้ป่วยเองก็ไม่รู้ตัว ในทางการแพทย์ มีภาวะหนึ่งที่เรียعىว่า High-functioning Depression (หรือโรคซึมเศร้าแบบซ่อนเร้น/เรื้อรังระดับไม่รุนแรง) ซึ่งผู้ป่วยจะยังมีความสามารถในการรับผิดชอบหน้าที่การงานและสังคมได้ดี แต่ภายในใจต้องแบกรับความเหนื่อยล้า ความว่างเปล่า หรือความรู้สึกดิ่งเอาไว้เงียบ ๆ อาการที่แสดงออกมามักจะไม่ใช่ความเศร้า แต่เป็นสัญญาณเหล่านี้แทน ภาวะสิ้นความยินดี (Anhedonia): ไม่มีความสุขกับสิ่งที่เคยชอบทำ หรือรู้สึกเฉยชาและหมดไฟกับทุกเรื่อง ความเหนื่อยล้าเรื้อรัง: ตื่นมาก็รู้สึกหมดแรง นอนเท่าไหร่ก็ไม่หายเพลีย แม้จะไม่ได้ทำอะไรหนักหนา หงุดหงิดง่ายและฉุนเฉียว: อารมณ์เสียง่ายกว่าปกติ รู้สึกรำคาญสิ่งรอบตัว หรือมีความอดทนต่ำลงอย่างเห็นได้ชัด ปัญหาการนอนหลับ: นอนไม่หลับ หลับ ๆ ตื่น ๆ หรือในทางตรงกันข้ามคืออยากนอนหลับตลอดเวลาไม่อยากลุกไปไหน รู้สึกไร้ค่าหรือตำหนิิิิิิิิิิิิิิิิิิิิิตัวเอง: มักมีความคิดในแง่ลบกับตัวเองลึก ๆ ว่าเป็นภาระหรือทำอะไรก็ไม่ดีพอ การที่ใครสักคนยังยิ้มได้ไม่ได้แปลว่าเขาไม่ได้ป่วย เพราะรอยยิ้มบางครั้งก็เป็นแค่หน้ากากที่ใส่ไว้เพื่อให้อยู่รอดในสังคม