ความยากจนเรื้อรังของชาวนาไทยไม่ได้เกิดจากความเกียจคร้าน แต่เป็นผลมาจากโครงสร้างทางเศรษฐกิจที่ไม่เป็นธรรมและไร้ทางสู้ เริ่มต้นจากกับดักต้นทุนสูงและราคาต่ำ ซึ่งเกษตรกรต้องแบกรับราคาปุ๋ยและน้ำมันที่ควบคุมไม่ได้ พร้อมทั้งเป็นเพียงผู้รับราคาข้าวจากตลาดโลก นอกจากนี้ยังมีปัญหาเชิงโครงสร้างด้านที่ดินและน้ำ เช่น พื้นที่ส่วนใหญ่พึ่งพาน้ำฝนและมีขนาดแปลงเล็กเกินกว่าจะลงทุนใช้เทคโนโลยีได้ ยิ่งไปกว่านั้น ห่วงโซ่อุปทานที่บิดเบี้ยว ทำให้ชาวนาทำได้เพียงขายข้าวเปลือกดิบไร้การแปรรูป จึงพลาดโอกาสรับผลกำไรส่วนเพิ่มซึ่งไปตกอยู่กับโรงสีและผู้ส่งออกแทน ท้ายที่สุด นโยบายช่วยเหลือจากภาครัฐ มักเป็นเพียงการแก้ปัญหาระยะสั้นที่ไม่ได้ช่วยเสริมสร้างขีดความสามารถในการแข่งขันอย่างยั่งยืน ขอบคุณข้อมูล : เกษตร นานา จัดทำโดย : ห้องสมุดประชาชนอำเภอขามทะเลสอ