วันช้างไทย ตรงกับวันที่ 13 มีนาคมของทุกปี ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2541 เพื่อยกย่องช้างซึ่งเป็นสัตว์คู่บ้านคู่เมืองที่มีความสำคัญต่อประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และศาสนา โดยเป็นวันที่คณะกรรมการคัดเลือกสัตว์ประจำชาติมีมติให้ช้างเผือกเป็นสัญลักษณ์ของประเทศ และสร้างความตระหนักรู้ในการอนุรักษ์ช้างทั้งในธรรมชาตและช้างเลี้ยง ความสำคัญและประวัติความเป็นมาของวันช้างไทย ริเริ่มเมื่อ: คณะรัฐมนตรีได้มีมติเห็นชอบในวันที่ 26 พฤษภาคม 2541 ให้วันที่ 13 มีนาคมของทุกปีเป็นวันช้างไทย และประกาศลงราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน 2541 ทำไมต้องเป็นวันที่ 13 มีนาคม: คณะกรรมการเอกลักษณ์ของชาติพิจารณาเห็นว่าวันที่ 13 มีนาคม 2506 เป็นวันที่คณะกรรมการคัดเลือกสัตว์ประจำชาติมีมติให้ช้างเผือกเป็นสัญลักษณ์ของประเทศไทย นอกจากนี้ยังรำลึกถึงความสำคัญของช้างในการทำยุทธหัตถีของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช วัตถุประสงค์: เพื่อรณรงค์ให้คนไทยเห็นความสำคัญของการอนุรักษ์ช้างไทย สัตว์คู่บารมีของพระมหากษัตริย์ที่ช่วยกู้เอกราชชาติไทย บทบาทของช้างไทย ด้านประวัติศาสตร์: ช้างเป็นสัตว์ศึกคู่กายพระมหากษัตริย์ ช่วยปกป้องเอกราชหลายยุคสมัย โดยเฉพาะการทำยุทธหัตถี ด้านวัฒนธรรมและสัญลักษณ์: ช้างเผือกเป็นสัตว์มงคลและเป็นสัญลักษณ์ของประเทศ (เคยปรากฏบนธงชาติ) ด้านระบบนิเวศ: ช้างป่ามีบทบาทสำคัญในการแพร่พันธุ์พืชและสร้างความอุดมสมบูรณ์ให้ผืนป่า แนวทางการอนุรักษ์ช้างไทย ในวันช้างไทย รัฐบาลและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องมักจัดกิจกรรมรณรงค์อนุรักษ์ เช่น: การจัดการความขัดแย้งคนกับช้าง: ผลักดันแนวทางลดปัญหาช้างป่าออกมานอกเขตอนุรักษ์ สร้างแหล่งน้ำ แหล่งอาหารให้ช้างป่า การดูแลสวัสดิภาพช้างบ้าน: รณรงค์การเลี้ยงช้างอย่างเหมาะสม และหยุดการทรมานช้างเพื่อการท่องเที่ยว การไม่สนับสนุนผลิตภัณฑ์จากงาช้าง: เพื่อลดการลักลอบล่าช้าง วันช้างไทยจึงเป็นวันสำคัญที่เชิญชวนให้สังคมไทยร่วมกันดูแลสัตว์คู่บ้านคู่เมือง เพื่อให้ช้างไทยอยู่คู่ชาติต่อไปอย่างยั่งยืน