ลูกเห็บเกิดจากหยดน้ำที่รวมตัวกันในเมฆพายุฝนฟ้าคะนองรุนแรง (เมฆคิวมูโลนิมบัส) ถูกกระแสอากาศพัดวนขึ้นไปในบรรยากาศชั้นบนที่เย็นจัดจนแข็งตัวเป็นก้อนน้ำแข็ง แล้วตกลงมาพอกตัวกับความชื้นเป็นชั้นๆ วนเวียนจนมีขนาดและน้ำหนักมากเกินกว่ากระแสลมจะพัดพาได้ จึงตกลงสู่พื้นดิน มักเกิดช่วงพายุฤดูร้อน กระบวนการเกิดลูกเห็บอย่างละเอียด พายุฝนฟ้าคะนอง: ลูกเห็บก่อตัวภายในเมฆคิวมูโลนิมบัสที่มีกระแสลมยกตัวรุนแรง การแข็งตัว: หยดน้ำในเมฆถูกพัดขึ้นสู่ระดับที่สูงมากและมีอุณหภูมิต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง (ต่ำกว่า ) ทำให้น้ำแข็งตัว การพอกตัว: ก้อนน้ำแข็งถูกพัดวนขึ้นลง ทำให้มีการพอกตัวของหยดน้ำหรือเกล็ดน้ำแข็งเพิ่มขึ้นทีละชั้นจนเป็นก้อนใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ การตกสู่พื้น: เมื่อก้อนน้ำแข็งหนักเกินกว่าที่กระแสอากาศแนวดิ่งจะพัดพาไปได้ ก็จะตกลงสู่พื้น ข้อมูลเพิ่มเติม ช่วงเวลาที่เกิด: มักเกิดระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ - พฤษภาคม ในช่วงพายุฤดูร้อน ขนาด: ขนาดตั้งแต่เม็ดข้าวโพดไปจนถึงลูกเทนนิส โครงสร้าง: หากผ่าดูจะพบการเรียงตัวเป็นชั้นๆ คล้ายหัวหอม