วันแรงงานแห่งชาติ ตรงกับวันที่ 1 พฤษภาคมของทุกปี เพื่อยกย่องและชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของผู้ใช้แรงงานที่มีส่วนสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม เริ่มจัดครั้งแรกในไทยปี พ.ศ. 2499 โดยรัฐบาลรับรองตามหลักสากล (May Day) เพื่อส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างนายจ้าง-ลูกจ้าง และดูแลสิทธิสวัสดิการที่เหมาะสมประวัติและความสำคัญโดยละเอียดที่มาสากล (May Day): สืบเนื่องจากการเรียกร้องในศตวรรษที่ 19 โดยเฉพาะกลุ่มคนทำงานในสหรัฐฯ ที่ต้องการทำงานวันละ 8 ชั่วโมง ในปี พ.ศ. 2433 หลายประเทศทั่วโลกได้ยึดเอาวันที่ 1 พฤษภาคม เป็นวันแรงงานสากลวันแรงงานในไทย:พ.ศ. 2475: มีการกล่าวถึงการบริหารจัดการแรงงานครั้งแรกในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงครามพ.ศ. 2499: คณะกรรมการจัดงานที่ระลึกแรงงานได้ประชุมและขอให้รัฐบาลรับรองวันที่ 1 พฤษภาคม เป็นวันกรรมกรแห่งชาติพ.ศ. 2500: มีการเปลี่ยนชื่อเป็น "วันแรงงานแห่งชาติ" และประกาศใช้พระราชบัญญัติกำหนดวิธีระงับข้อพิพาทแรงงาน ทำให้ลูกจ้างมีสิทธิ์หยุดงานในวันนี้กิจกรรมสำคัญ: รัฐบาลมักจัดงานวันแรงงานเพื่อสร้างขวัญกำลังใจ มีการเดินขบวนของผู้ใช้แรงงานเพื่อยื่นข้อเรียกร้องเกี่ยวกับสวัสดิการ สุขภาพ ความปลอดภัย และค่าตอบแทนที่เป็นธรรมต่อนายกรัฐมนตรีวันแรงงานถือเป็นวันหยุดตามประเพณีของลูกจ้าง เพื่อให้ผู้ใช้แรงงานได้ตระหนักถึงสิทธิอันชอบธรรมและได้รับดูแลเอาใจใส่อย่างจริงจัง