ไวรัสฮันตา (Hantavirus) มีจุดกำเนิดและแหล่งแพร่เชื้อหลักมาจาก สัตว์ฟันแทะ เช่น หนูนา หนูท่อ และหนูบ้าน โดยไวรัสชนิดนี้อยู่ในวงศ์ Bunyaviridaeจุดกำเนิดและการค้นพบที่สำคัญ:ชื่อและที่มา: ชื่อ "ฮันตา" มาจากแม่น้ำฮันตัน (Hantan River) ในเกาหลีใต้ ซึ่งเป็นบริเวณที่พบเชื้อไวรัสชนิดนี้ครั้งแรกในมนุษย์ในช่วงทศวรรษ 1970การแพร่ระบาดครั้งสำคัญ: แม้จะถูกค้นพบมานานแล้ว แต่โรคทางเดินหายใจรุนแรงจากไวรัสฮันตา (Hantavirus Pulmonary Syndrome - HPS) ถูกตรวจพบและยืนยันชัดเจนครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาช่วงปี ค.ศ. 1993พาหะตามธรรมชาติ: หนูชนิดต่างๆ จะติดเชื้อและขับเชื้อไวรัสออกมาทางปัสสาวะ อุจจาระ และน้ำลาย โดยที่ตัวหนูเองไม่แสดงอาการป่วยการติดเชื้อสู่มนุษย์ (จุดกำเนิดของโรคในคน):มนุษย์ติดเชื้อผ่านการสูดดมฝุ่นละอองที่ปนเปื้อนสารคัดหลั่งของหนูที่แห้งแล้ว, สัมผัสสารคัดหลั่งโดยตรง, หรือถูกหนูที่มีเชื้อกัดสถานการณ์ปัจจุบัน (ข้อมูลปี 2026):การระบาดบนเรือสำราญ: มีรายงานการแพร่ระบาดของไวรัสฮันตาบนเรือสำราญ MV Hondius กลางมหาสมุทรแอตแลนติกในเดือนพฤษภาคม 2569 ทำให้มีผู้ติดเชื้อและเสียชีวิตความรุนแรง: เชื้อไวรัสฮันตามีอัตราการเสียชีวิตสูงถึง 30-50% ในบางสายพันธุ์ในประเทศไทย: นพ. ยง ภู่วรวรรณ เคยอธิบายว่าไทยเคยพบหลักฐานของไวรัสฮันตาในหนูและคนมานานแล้ว แต่เป็นคนละสายพันธุ์กับที่ระบาดหนักในต่างประเทศ ความเสี่ยงสำหรับประเทศไทยจึงถือว่าต่ำมาก