หลายคนเชื่อว่าตัวเองเป็นคนที่ “ไม่ได้เรื่อง” . เพราะพวกเขาถูก “ผู้ใหญ่” ในชีวิต (เช่น พ่อแม่ ครู หัวหน้า) ชิ้นิ้วทุกครั้ง ที่พวกเขาทำผิดพลาดมาโดยตลอด . ไม่ว่าสิ่งที่ผิดพลาดนั้นจะเป็น การที่พวกเขาลืมปิดไฟในห้องนอน การทำแบบฝึกหัดไม่ถูกต้อง หรือการลืม cc อีเมลให้เจ้านายก็ตาม . พวกเขาฟังเสียงของ “ผู้ใหญ่” พวกเขาให้คุณค่ากับเสียงของ “ผู้ใหญ่” . และในเมื่อสิ่งที่พวกเขาได้ยินจาก “ผู้ใหญ่” ล้วนเต็มไปด้วยคำว่า “ไม่ได้เรื่อง” มันจึงไม่แปลกเลยครับที่พวกเขา จะมองว่าตัวเอง “ไม่ได้เรื่อง” ตามไปด้วย . คำถามก็คือ ผลการประเมินว่า “ไม่ได้เรื่อง” นั้น เป็นผลการประเมินที่ “เป็นธรรม” หรือเปล่า? . ถ้าผลการประเมินจะ “เป็นธรรม” ได้ นอกจากผู้ประเมินจะต้องพิจารณากรณีที่ “ทำผิด” แล้ว ผู้ประเมินก็ควรจะต้องพิจารณากรณีที่ “ทำถูก” ด้วย . มันเหมือนเวลาที่เราทำข้อสอบ และยื่นข้อสอบให้คนตรวจเลยครับ . การตรวจข้อสอบจะ “เป็นธรรม” ก็ต่อเมื่อมีการตรวจทุกๆข้อ . ทั้งข้อที่ “ทำผิด” และ “ทำถูก” . หากคนที่ตรวจข้อสอบ เขาตรวจและให้คะแนน เฉพาะข้อที่เรา “ทำผิด” อย่างเดียว โดยที่มองข้ามข้อที่เรา “ทำถูก” . แน่นอนครับว่าผลคะแนนจะออกมา “ไม่ได้เรื่อง” . แต่ผลคะแนนที่ “ไม่ได้เรื่อง” นี้ มันสะท้อนความรู้ความสามารถ ที่แท้จริงของเราหรือไม่? . ไม่มีทางครับ . และเราก็ไม่ควรให้คุณค่า กับผลการประเมินที่ “คุณภาพต่ำ” นี้ด้วย . เช่นเดียวกันครับ . หากเราถูกคนอื่นประเมินอย่าง “ไม่เป็นธรรม” หากเราถูกคนอื่นบอกว่าเรา “ไม่ได้เรื่อง” . เราก็ไม่จำเป็นต้องให้คุณค่า และเชื่อในผลการประเมินนี้ครับ ที่มาข้อมูล : จิตวิทยาการปรึกษา ภาพ : ห้องสมุดประชาชนอำเภอขามทะเลสอ