ขนมพระพาย เป็นขนมไทยโบราณที่สืบทอดมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา มักใช้เป็นขนมมงคลในพิธีแต่งงาน ตัวแป้งเหนียวนุ่มสื่อถึงความรักที่ผูกพันมั่นคง ส่วนรสชาติที่หอมหวานสื่อถึงชีวิตคู่ที่หวานชื่น ปัจจุบันเป็นขนมที่หาทานได้ยากประวัติความเป็นมาของขนมพระพายคำว่า "พระพาย" มีที่มาจากเทพเจ้าแห่งลมตามความเชื่อในวรรณคดี ซึ่งในอดีตขนมชนิดนี้มีความเกี่ยวข้องกับความเชื่อและวิถีชีวิตคนไทยอย่างใกล้ชิด ดังนี้:ขนมในพิธีแต่งงาน (ขันหมาก): ในสมัยโบราณ ขนมพระพายถูกจัดเตรียมขึ้นเป็นพิเศษสำหรับพิธีมงคลสมรสโดยเฉพาะ ความเหนียวของแป้งข้าวเหนียวแสดงถึงความรักของบ่าวสาวที่จะยึดเหนี่ยวและรักกันอย่างเหนียวแน่นยาวนานขนมในวรรณคดีไทย: มีการสันนิษฐานว่าชื่อและเรื่องราวของขนมได้ถูกกล่าวถึงในวรรณกรรมชาววัง เช่น บทพระราชนิพนธ์ กาพย์เห่ชมเครื่องว่าง ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 6)ขนมมรดกทางวัฒนธรรม: เนื่องจากความประณีตในการทำและความหมายอันลึกซึ้ง ขนมพระพายจึงได้รับการคัดเลือกและขึ้นทะเบียนจากกรมส่งเสริมวัฒนธรรมให้เป็นขนมมรดกทางภูมิปัญญาลักษณะและส่วนประกอบตัวแป้ง: ทำมาจากแป้งข้าวเหนียว นวดผสมกับน้ำดอกไม้หรือสีผสมอาหารจากธรรมชาติ (เช่น สีเขียวจากใบเตย สีชมพูจากดอกไม้) ปั้นเป็นก้อนกลมไส้ขนม: ด้านในเป็นไส้ถั่วเขียวโขลกกวนกับน้ำตาลและกะทิการราดหน้า: เมื่อปั้นหุ้มไส้เรียบร้อยแล้ว จะนำไปนึ่งจนสุก จากนั้นหยอดหรือราดหน้าด้วยหัวกะทิสดเค็มมันตัดรสหวาน