วันวาเลนไทน์ ตรงกับวันที่ 14 กุมภาพันธ์ของทุกปี มีที่มาจากการระลึกถึงนักบุญวาเลนตินัส (Saint Valentine) ในศตวรรษที่ 3 ยุคจักรวรรดิโรมัน ผู้ฝ่าฝืนคำสั่งห้ามแต่งงานของจักรพรรดิคลอดิอุสที่ 2 โดยแอบจัดพิธีสมรสให้คู่รักคริสเตียน จนถูกประหารชีวิตในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 270 ต่อมากลายเป็นวันแห่งความรักสากลที่นิยมมอบดอกกุหลาบ ช็อกโกแลต และการ์ด ประวัติความเป็นมาวันวาเลนไทน์แบบละเอียด: ที่มาทางศาสนาและตำนาน: ยุคจักรพรรดิคลอดิอุสที่ 2 แห่งกรุงโรม ห้ามทหารแต่งงานเพราะต้องการให้ไปรบ แต่เซนต์วาเลนไทน์เห็นว่าความรักเป็นสิ่งบริสุทธิ์ จึงลักลอบจัดงานแต่งงานให้คู่รักหลายคู่ จนถูกจับคุมขัง ความรักในคุก: ระหว่างถูกขัง เซนต์วาเลนไทน์ตกหลุมรักลูกสาวของผู้คุมที่ตาบอด และอธิษฐานให้เธอหายเป็นปกติ ก่อนถูกประหารได้เขียนจดหมายอำลาลงท้ายว่า "...จากวาเลนไทน์ของเธอ (Love From Your Valentine)" การสถาปนาวันสำคัญ: สมเด็จพระสันตะปาปาเกลาซิอุสที่ 1 ได้ประกาศให้วันที่ 14 กุมภาพันธ์ เป็นวันเฉลิมฉลองเซนต์วาเลนไทน์อย่างเป็นทางการในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5 วิวัฒนาการสู่ความรักแบบโรแมนติก: ในยุคกลาง (ศตวรรษที่ 14-15) วันวาเลนไทน์เริ่มเชื่อมโยงกับความรักและประเพณีการส่งการ์ดหรือของขวัญให้คนรัก โดยเริ่มได้รับความนิยมในแวดวงกวีของอังกฤษก่อนจะแพร่หลายไปทั่วโลก สัญลักษณ์วันวาเลนไทน์: ดอกกุหลาบสีแดง: สื่อถึงความรักและความปรารถนา กามเทพคิวปิด (Cupid): บุตรของเทพวีนัส เชื่อว่าเป็นผู้บันดาลให้คนตกหลุมรัก การ์ดและช็อกโกแลต: ของขวัญยอดนิยมเพื่อแสดงความรู้สึก